20 december 2005

18u06: Els is al meer dan een uur terug van haar werk. Ze heeft daarvoor de metrohalte Ramberg genomen en is afgestapt aan Halte Villa Deco. Nadat ze de keukenkasten grondig geïnspecteerd heeft op mogelijke vlekjes, begint ze aan haar dagelijkse portie pasta met spekjes en roomsaus. Op dat ogenblik komt Johan, moe van zijn academisch dagje Msn’en terug en vraagt subtiel: “Is er nog brood?” Waarop Els beschuldigend wijst naar het schaarse plekje stoel dat nog vrij is door al die broodresten. “Je kan mee-eten als je wil,” zegt Els en dat laat Johan die alweer over zijn maandloon aan eetbudget zit geen twee keer zeggen. “Hoe was je dag?” “Goed en die van jou?” werpt Els zelfzeker terug. “Druk, druk, druk!!” laat Johan vallen terwijl hij snel nog op zoek gaat naar een stukje brood zonder mozaïek patroon van geel, groen en grijs. Johan vertelt dat hij een schitterende collectie retro-kerstballen heeft bemachtigd. Els voegt hieraan toe dat ze de mooiste piek heeft.
Plots zwaait de deur van de Villa Deco open en treedt Zij binnen. Met een geheimzinnige blik laat ze verstaan dat een groots moment staat te gebeuren. Bij wijze van teaser vraagt ze: “Is er nog soep?” Na het dankgebed voor deze heerlijke zelfgemaakte maaltijd, glinsteren haar ogen en vraagt ze om mee naar boven te gaan. Daar laat Leen vol trots haar nieuwe aanwinst bewonderen: een rasechte kerstboom van het jaar 2005 uit de kwaliteitsketen Casa. Een prachtexemplaar van tachtig centimeter die het stijlvol ingerichte interieur van el salón enkel maar vervolmaakt.
Uiteraard is er geen aankoop zonder spannend verhaal. Levensecht vertelt Leen dan ook dat ze in de Diestsestraat ternauwernood haar kerstboom heeft kunnen redden van de diefstal door enkele hongerige wolven die het gemunt hadden op Leens schat. Gelukkig bereikte ze net op tijd de wijk Sint-Maartensdal waar ze al volop bezig waren met de voorbereidingen van de Nieuwjaarsreceptieceptie editie 2006.
Na een kort overlegmoment laat Els weten dat haar piek absoluut de mooiste is en met de nodige gratie plaatst ze het pronkstuk op de bijna volmaakte boom. De lichtjes worden geplaatst, de kerstballen correct gehangen volgens het uitgetekende excelschema van Els. Na deze noeste arbeid waarbij Leen vooral de drankkast bewaakt, zet Els nog een stapje in de wereld. Leen en Johan ploffen in de zetel en kijken naar de 1236ste afleveringen van The one where… Plots gilt Leen, waarbij Johan het twaalfde en meteen ook laatste wijnglas uit de collectie laat vallen. De lichtjes blijken immers te flikkeren, iets waar Leen al haar hele leven bang voor is geweest. Gelukkig rinkelt opeens de bel en horen we: “Heeey…”

Door Johan