Oudjaar 2005
Het is nog slechts enkele uren wachten voordat het nieuwe jaar zijn opwachting maakt als ik een berichtje ontvang van Leen en Johan. Ze zijn er klaar voor: 12 druiven per persoon, mooi verdeeld over de kommetjes van het goede servies dat enkel bij speciale gelegenheden zoals deze bovengehaald wordt, de champagne staat koud en TVE Internacional stuurt de laatste beelden van een entertainende doch cultureel hoogstaande show de wereld in.
Zo dadelijk zullen de campanadas van de Puerta del Sol de laatste seconden van 2005 aankondigen, of zijn het de eerste seconden van het nieuwe jaar?
Slechts enkele weken voor de jaarwisseling is een pientere Spaanse journalist erachter gekomen dat tijdens de klokslagen niet de laatste seconden van het oude jaar afgeteld worden maar de eerste van het nieuwe. Al honderden jaren beginnen de Spanjaarden elk jaar dus met 36 seconden vertraging (3 seconden per druif). Nu ja, de Spanjaarden staan eenmaal niet bekend voor hun stiptheid.
Maar in de Villa Deco breekt op dat moment paniek uit. Felice heeft reeds met de hulp van Tanja Dexters afgeteld van tien tot één waarna hij Xander van Volumia aan de borst drukte om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen, Belle Perez staat zich al te geven op de main stage van het Swingpaleis en in de verte weerklinken reeds de eerste knallen van het vuurwerk dat wordt afgestoken in de achtertuin van café Jeeskesboom. In de Vital Decosterstraat werd echter nog geen enkele druif verorberd, bewoners en gasten zijn met stomheid geslagen, zendt TVE Internacional dan toch met vertraging uit? Niemand kan het geloven. Maar het klokkenspel op de Puerta del Sol begint hoe dan ook en iedereen doet wat van hem verwacht wordt: druiven eten. Hilde laat er zowaar bijna het leven bij!
Gelukkig kan ik de volgende dag – na vier uur vertraging tijdens twee vluchten van de welgekende Spaanse vliegtuigmaatschappij Miseria – mijn huisgenoten opnieuw vervoegen waarna alle mysteries omtrent druiven, campanadas en de eigenaar van de vele zakken brood opgehelderd worden tijdens de 3789ste aflevering van ‘The one where…’
Zo dadelijk zullen de campanadas van de Puerta del Sol de laatste seconden van 2005 aankondigen, of zijn het de eerste seconden van het nieuwe jaar?
Slechts enkele weken voor de jaarwisseling is een pientere Spaanse journalist erachter gekomen dat tijdens de klokslagen niet de laatste seconden van het oude jaar afgeteld worden maar de eerste van het nieuwe. Al honderden jaren beginnen de Spanjaarden elk jaar dus met 36 seconden vertraging (3 seconden per druif). Nu ja, de Spanjaarden staan eenmaal niet bekend voor hun stiptheid.
Maar in de Villa Deco breekt op dat moment paniek uit. Felice heeft reeds met de hulp van Tanja Dexters afgeteld van tien tot één waarna hij Xander van Volumia aan de borst drukte om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen, Belle Perez staat zich al te geven op de main stage van het Swingpaleis en in de verte weerklinken reeds de eerste knallen van het vuurwerk dat wordt afgestoken in de achtertuin van café Jeeskesboom. In de Vital Decosterstraat werd echter nog geen enkele druif verorberd, bewoners en gasten zijn met stomheid geslagen, zendt TVE Internacional dan toch met vertraging uit? Niemand kan het geloven. Maar het klokkenspel op de Puerta del Sol begint hoe dan ook en iedereen doet wat van hem verwacht wordt: druiven eten. Hilde laat er zowaar bijna het leven bij!
Gelukkig kan ik de volgende dag – na vier uur vertraging tijdens twee vluchten van de welgekende Spaanse vliegtuigmaatschappij Miseria – mijn huisgenoten opnieuw vervoegen waarna alle mysteries omtrent druiven, campanadas en de eigenaar van de vele zakken brood opgehelderd worden tijdens de 3789ste aflevering van ‘The one where…’
posted by Els at 9:03 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home