Les Arcs: part I

Op 19 maart moesten we Leen voor de eerste keer alleen achterlaten in de Villa Deco toen we op skivakantie vertrokken. Gelukkig was Johan al in de fase dat hij terug tegen mij begon te spreken. Hoewel ik bij nader inzien - nadat hij verraden had wie er in de volgende aflevering van Lost zou doodgaan - nog wel even naar de voorgaande fase wilde terugkeren.
Toen we aan de Heizel opstapten op de bus richting Arc 2000, bleek de party al volop aan de gang te zijn: drie vierde van de op de bus aanwezige voorraad Maes was er tussen Antwerpen en Brussel al doorgegaan, jenevershots vlogen in het rond en ergens achteraan de bus probeerde een vrouw met een alcoholprobleem, later vernamen we dat haar naam Foxy was, van de ene kant van de bus naar de andere te springen. Een niet ongevaarlijke onderneming gezien het feit dat ze al zoveel alcohol naar binnen gegoten had dat ze nog nauwelijks op haar benen kon staan en geen zinnig woord meer kon uitbrengen. Pas later kwamen we erachter dat dat laatste niet werd veroorzaakt door het te hoge promillegehalte in haar bloed maar louter door een gebrek aan intelligentie.
In Luxemburg dachten we verlost te zijn van Foxy en haar alcoholprobleem toen ze na een val uit de bus levenloos op het asfalt bleef liggen langs de benzinepomp Superplus loodvrij. Toen één van haar kompanen haar echter van het wegoppervlak schraapte, bleek ze er slechts een geschaafde neus en een plaats op de zwarte lijst van reisorganisator Thomas Cook aan overgehouden te hebben. Na de tussenstop in Luxemburg werd het stil op de bus, maar we wisten wel zeker dat we van Foxy en haar entourage het laatste nog niet gehoord hadden. To be continued...